aku teringat dialog antara aku dgn ayah aku siang tadi.
abah : ehh, awak tak jadi pergi library ehh ?
aku : yelaa. kan da ckp tadi *bermuke serious
abah : ouh dah ckp ehh ? jgn laa marah. kan abah tanye je.
aku : mane ade marah *melirik ke arah abah
abah : muke awk tuh mcm nak marah. cube senyum sikit. awk ni mcm abah tau, klau senyum sikit mesti ramai org tepikat. *gelak
aku : ape abah ni ? *tersengih
abah : ha! mcm tuh laa. senyum kan awek mude, sedekah pulak tuh. dpt pahale free. rajin rajin senyum. tp jgn laa awk senyum senyum bile nampak lelaki. nanti org kate awk ape pulak.
aku : baiklaa abah. untuk abah semue boleh. *senyum
kesimpulannye, rajin rajin laa senyum alyaa. ape pun yang terbuku dalam hati kau, kau senyum je sebab kau akan rase lega. senyum laa sampai tulang pipi kau lenguh. nanti kau tak senyum pun orang kate kau senyum. haha.